اختر اللغة

فارسى

سورة حاقه - عدد الآيات 52

الْحَاقَّةُ

( 1 )

(روز رستاخیز) روزی است که مسلّماً واقع می‌شود!

مَا الْحَاقَّةُ

( 2 )

چه روز واقع شدنی!

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ

( 3 )

و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ

( 4 )

قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)!

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ

( 5 )

امّا قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند!

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ

( 6 )

و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

( 7 )

(خداوند) این تندباد بنیان‌کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلّط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‌دیدی که آن قوم همچون تنه‌های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‌اند!

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّن بَاقِيَةٍ

( 8 )

آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟!

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ

( 9 )

و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً

( 10 )

و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت!

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ

( 11 )

و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ

( 12 )

تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد.

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ

( 13 )

به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً

( 14 )

و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ

( 15 )

در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد،

وَانشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ

( 16 )

و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد!

وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ

( 17 )

فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند!

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ

( 18 )

در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند!

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ

( 19 )

پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ

( 20 )

من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ

( 21 )

او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

( 22 )

در بهشتی عالی،

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ

( 23 )

که میوه هایش در دسترس است!

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ

( 24 )

(و به آنان گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایّام گذشته انجام دادید!

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ

( 25 )

امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

( 26 )

و نمی‌دانستم حساب من چیست!

يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ

( 27 )

ای کاش مرگم فرا می‌رسید!

مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ

( 28 )

مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد،

هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ

( 29 )

قدرت من نیز از دست رفت!»

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

( 30 )

او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید!

ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ

( 31 )

سپس او را در دوزخ بیفکنید!

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ

( 32 )

بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛

إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ

( 33 )

چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

( 34 )

و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ

( 35 )

از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ

( 36 )

و نه طعامی، جز از چرک و خون!

لَّا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ

( 37 )

غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند!

فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

( 38 )

سوگند به آنچه می‌بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

( 39 )

و آنچه نمی‌بینید،

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

( 40 )

که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ

( 41 )

و گفته شاعری نیست، امّا کمتر ایمان می‌آورید!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

( 42 )

و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکّر می‌شوید!

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ

( 43 )

کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است!

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ

( 44 )

اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست،

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ

( 45 )

ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ

( 46 )

سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم،

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ

( 47 )

و هیچ کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود!

وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ

( 48 )

و آن مسلّماً تذکری برای پرهیزگاران است!

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

( 49 )

و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید!

وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ

( 50 )

و آن مایه حسرت کافران است!

وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ

( 51 )

و آن یقین خالص است!

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

( 52 )

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی!