اختر اللغة

فارسى

سورة معارج - عدد الآيات 44

سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ

( 1 )

تقاضاکننده‌ای تقاضای عذابی کرد که واقع شد!

لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ

( 2 )

این عذاب مخصوص کافران است، و هیچ کس نمی‌تواند آن را دفع کند،

مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ

( 3 )

از سوی خداوند ذی المعارج [= خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج می‌کنند]!

تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ

( 4 )

فرشتگان و روح [= فرشته مقرّب خداوند] بسوی او عروج می‌کنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است!

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا

( 5 )

پس صبر جمیل پیشه کن،

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا

( 6 )

زیرا آنها آن روز را دور می‌بینند،

وَنَرَاهُ قَرِيبًا

( 7 )

و ما آن را نزدیک می‌بینیم!

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ

( 8 )

همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می‌شود،

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ

( 9 )

و کوه‌ها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود،

وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا

( 10 )

و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی‌گیرد!

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ

( 11 )

آنها را نشانشان می‌دهند (ولی هر کس گرفتار کار خویشتن است)، چنان است که گنهکار دوست می‌دارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا کند،

وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ

( 12 )

و همسر و برادرش را،

وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ

( 13 )

و قبیله‌اش را که همیشه از او حمایت می‌کرد،

وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ

( 14 )

و همه مردم روی زمین را تا مایه نجاتش گردند؛

كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

( 15 )

امّا هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آری) شعله‌های سوزان آتش است،

نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ

( 16 )

دست و پا و پوست سر را می‌کند و می‌برد!

تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ

( 17 )

و کسانی را که به فرمان خدا پشت کردند صدا می‌زند،

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ

( 18 )

و (همچنین آنها که) اموال را جمع و ذخیره کردند!

إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا

( 19 )

به یقین انسان حریص و کم‌طاقت آفریده شده است،

إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا

( 20 )

هنگامی که بدی به او رسد بیتابی می‌کند،

وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا

( 21 )

و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می‌شود (و بخل می‌ورزد)،

إِلَّا الْمُصَلِّينَ

( 22 )

مگر نمازگزاران،

الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ

( 23 )

آنها که نمازها را پیوسته بجا می‌آورند،

وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ

( 24 )

و آنها که در اموالشان حق معلومی است...

لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ

( 25 )

برای تقاضاکننده و محروم،

وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

( 26 )

و آنها که به روز جزا ایمان دارند،

وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ

( 27 )

و آنها که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ

( 28 )

چرا که هیچ کس از عذاب پروردگارش در امان نیست،

وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ

( 29 )

و آنها که دامان خویش را (از بی‌عفّتی) حفظ می‌کنند،

إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

( 30 )

جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند آمیزش ندارند)، چرا که در بهره‌گیری از اینها مورد سرزنش نخواهند بود!

فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ

( 31 )

و هر کس جز اینها را طلب کند، متجاوز است!

وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ

( 32 )

و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت می‌کنند،

وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ

( 33 )

و آنها که با ادای شهادتشان قیام می‌نمایند،

وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

( 34 )

و آنها که بر نماز مواظبت دارند،

أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ

( 35 )

آنان در باغهای بهشتی (پذیرایی و) گرامی داشته می‌شوند.

فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ

( 36 )

این کافران را چه می‌شود که با سرعت نزد تو می‌آیند...

عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ

( 37 )

از راست و چپ، گروه گروه (و آرزوی بهشت دارند)!

أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ

( 38 )

آیا هر یک از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد که او را در بهشت پر نعمت الهی وارد کنند؟!

كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ

( 39 )

هرگز چنین نیست؛ ما آنها را از آنچه خودشان می‌دانند آفریده‌ایم!

فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ

( 40 )

سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها که ما قادریم...

عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

( 41 )

که جای آنان را به کسانی بدهیم که از آنها بهترند؛ و ما هرگز مغلوب نخواهیم شد!

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

( 42 )

آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند تا زمانی که روز موعود خود را ملاقات نمایند!

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ

( 43 )

همان روز که از قبرها بسرعت خارج می‌شوند، گویی به سوی بتها می‌دوند...

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

( 44 )

در حالی که چشمهایشان از شرم و وحشت به زیر افتاده، و پرده‌ای از ذلّت و خواری آنها را پوشانده است! این همان روزی است که به آنها وعده داده می‌شد!