اختر اللغة

فارسى

سورة مطففين - عدد الآيات 36

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ

( 1 )

وای بر کم‌فروشان!

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

( 2 )

آنان که وقتی برای خود پیمانه می‌کنند، حق خود را بطور کامل می‌گیرند؛

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

( 3 )

امّا هنگامی که می‌خواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند!

أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

( 4 )

آیا آنها گمان نمی‌کنند که برانگیخته می‌شوند،

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

( 5 )

در روزی بزرگ؛

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

( 6 )

روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ

( 7 )

چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‌پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ

( 8 )

تو چه می‌دانی «سجّین» چیست؟

كِتَابٌ مَّرْقُومٌ

( 9 )

نامه‌ای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ

( 10 )

وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

( 11 )

همانها که روز جزا را انکار می‌کنند.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

( 12 )

تنها کسی آن را انکار می‌کند که متجاوز و گنهکار است!

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

( 13 )

(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «این افسانه‌های پیشینیان است!»

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ

( 14 )

چنین نیست که آنها می‌پندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!

كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ

( 15 )

چنین نیست که می‌پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ

( 16 )

سپس آنها به یقین وارد دوزخ می‌شوند!

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ

( 17 )

بعد به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که آن را انکار می‌کردید!»

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ

( 18 )

چنان نیست که آنها (درباره معاد) می‌پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ

( 19 )

و تو چه می‌دانی «علیّین» چیست!

كِتَابٌ مَّرْقُومٌ

( 20 )

نامه‌ای است رقم‌خورده و سرنوشتی است قطعی،

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ

( 21 )

که مقربان شاهد آنند!

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

( 22 )

مسلّماً نیکان در انواع نعمت‌اند:

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ

( 23 )

بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) می‌نگرند!

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ

( 24 )

در چهره‌هایشان طراوت و نشاط نعمت را می‌بینی و می‌شناسی!

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ

( 25 )

آنها از شراب (طهور) زلال دست‌نخورده و سربسته‌ای سیراب می‌شوند!

خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ

( 26 )

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!

وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ

( 27 )

این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ

( 28 )

همان چشمه‌ای که مقرّبان از آن می‌نوشند.

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ

( 29 )

بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‌خندیدند،

وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

( 30 )

و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‌کردند،

وَإِذَا انقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انقَلَبُوا فَكِهِينَ

( 31 )

و چون به سوی خانواده خود بازمی‌گشتند مسرور و خندان بودند،

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ

( 32 )

و هنگامی که آنها را می‌دیدند می‌گفتند: «اینها گمراهانند!»

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ

( 33 )

در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان‌] نبودند!

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

( 34 )

ولی امروز مؤمنان به کفار می‌خندند،

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ

( 35 )

در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‌نگرند!

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

( 36 )

آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!