اختر اللغة

فارسى

سورة فجر - عدد الآيات 30

وَالْفَجْرِ

( 1 )

به سپیده دم سوگند،

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

( 2 )

و به شبهای دهگانه،

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

( 3 )

و به زوج و فرد،

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

( 4 )

و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ

( 5 )

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

( 6 )

آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

( 7 )

و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ

( 8 )

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ

( 9 )

و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ

( 10 )

و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ

( 11 )

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

( 12 )

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

( 13 )

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

( 14 )

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!

فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

( 15 )

امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

( 16 )

و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

( 17 )

چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

( 18 )

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا

( 19 )

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

( 20 )

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

( 21 )

چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

( 22 )

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

( 23 )

و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

( 24 )

می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

( 25 )

در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

( 26 )

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

( 27 )

تو ای روح آرام‌یافته!

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً

( 28 )

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

( 29 )

پس در سلک بندگانم درآی،

وَادْخُلِي جَنَّتِي

( 30 )

و در بهشتم وارد شو!